Log in

Aksamitki - Tematyka

1. Projekt VII POWIETRZE (WIATR) 

 

Wiersz „Imiona wiatru” Barbara Kosowska

 

Gwiżdżę i świszczę, ryczę jak lew,
Łamię gałęzie wszystkich drzew,
Latem jak zefir leciutko dmucham,
Jesienią jestem jak zawierucha.
Gdy wiałem z siłą niespotykaną,
To huraganem mnie nazywano,
Trąbą powietrzną także bywałem,
 Drzewa z korzeniem wyrywałem.
Zmieniam imiona od czasu do czasu,
Zaglądam na pola, do domów, do lasu,
Bywa, że zimny jestem jak lód,
Wieję z północy, z zachodu, na wschód!
Latam po świecie, zwiedzam kraje
I nawet na chwilę wiać nie przestaję.
Rozsiewam nasiona, porywam liście,
A moje imię to wiatr, oczywiście.

 

Piosenka Rozmowa z wiatrem (słowa i muzyka: Barbara Kosowska)

 

Wietrzyku, wietrzyku, wietrzyku miły
Przestań tak dmuchać, bo stracisz siły.
Przecież ja siły mam za dwoje
I mocno dmuchać się nie boję.

Wietrzyku, wietrzyku, wietrzyku miły
Popatrz, już drzewa się pochyliły.
A to nie moje jest zmartwienie,
Wiać nie przestanę na życzenie.

Wietrzyku, wietrzyku, wietrzyku miły
Drzewa i kwiaty ciebie prosiły,
Abyś poczekał na letnie dni
I wtedy dmuchaj, ile masz sił.

Wietrzyku, wietrzyku, wietrzyku miły
Nie posłuchałeś, straciłeś siły.
Lato się zbliża, a ciebie brak,
Jak tobie nie wstyd, no powiedz, jak.

Wietrzyk posmutniał, pod drzewem siedzi
I jak tu dmuchać – nad tym się biedzi.
Teraz żałuje, jest mu nie w smak.
Jak tobie nie wstyd, no powiedz, jak!

 

  • Wiek dzieci 3-4 latki

  • Ilość dzieci 25

  • Tematyka kompleksowa Tak

  • Nauczyciel mgr Marlena Szóstak

Top
Używamy plików cookies, aby poprawić naszą stronę internetową. Dalsze przeglądanie tej strony internetowej, jest akceptacją warunków polityki plików cookies. More details…